Świat rzeczywisty to świat dostępny empirycznie, tu i teraz. Świat wirtualny to obraz rzeczywistości kreowany przez człowieka na drodze symulacji technicznej. W dobie powszechności internetu świat wirtualny staje się coraz bardziej konkurencyjny, coraz bardziej atrakcyjny wobec świata rzeczywistego. Być może chce stać się nawet jego częścią. Nigdy się mu to jednak nie uda - bo ogranicza nas fizjologia i nasze życiowe potrzeby: kiedyś trzeba odejść od komputera, żeby coś zjeść, żeby na chwilę rozprostować kości, żeby się upić, zakochać, urodzić dziecko. Świat wirtualny, otwarty 24 godziny na dobę, mimo pozornie wygranej walki z czasem nigdy nie stanie się dla człowieka substytutem prawdziwego życia. Dopiero poza ekranem monitora czeka na nas prawdziwa miłość i śmierć.
Czy można się jednak jeszcze w tym odnalezć ? Czym staje się tożsamość każdego z nas w erze dwóch światów? Jak zauważa P. Sztompka człowiek współczesny ulega często wykorzenieniu, atomizacji, roztapia się w anonimowej masie pracowników, elektoratu czy publiczności. Dzięki sieci internetowej każdy z nas ma wrażenie, że przyszło nam żyć - parafrazując słowa McLuhana- w jednej globalnej wiosce. W globalnej wiosce jednak nie ma wzorów tożsamości, trudno o znaczące drogowskazy, wartości tracą znaczenie.
Dlatego też mimo poczucia, że jesteśmy obywatelami świata, mimo emigracji tu czy tam, dalej tkiwmy nostalgicznie i mentalnie w naszych małych rodzinnych miasteczkach, wioskach i miastach z ich hierarchiami, zakazami i nakazami. Zapewnia nam to pewną ciągłość naszego "ja".
Potrzebujemy także poczucia wspólnoty, a ponieważ w świecie rzeczywistym - szczególnie w dobie emigracji - nie często mamy możliwość jej doświadczania uciekamy z tą potrzebą w świat wirtualny. Czasem "lokalna ojczyzna w sieci" jaką staje się ulubione forum czy portal stają się najważniejszym punktem odniesienia, dookreślenia siebie i własnej tożsamości.
Jesteśmy zawieszeni pomiędzy dwoma światami. I tak już najprawdopodobniej zostanie ...
Copyright © Money.pl